Ułany na manowcach

Dzięki szybkiej akcji, głównie internetowej, udało się zebrać pieniądze. Adaś jutro wraca do domu, już po zabiegu. Dziękujemy każdemu, kto myślą, czynem lub pieniądzem przyczynił się do tego. A teraz nie pozostaje nic innego jak trzymac kciuki za Adasia i modlić się, żeby już wszystko było dobrze. Jeszcze raz dziękujemy!

Trzeba walczyć o swoje, od małego

Mania tak szybko “dorośleje”, że trudno nadążyć. Czołga się jak zawodowiec, czasem przyjmując postawę “na czworaka”, ale po kilku bujnięciach się do przodu i do tyłu lub przejściu kilku kroków wraca do z góry/z dołu upatrzonej pozcycji. Co nie przeszkadza jej zupełnie w zdobywaniu umiejętności wspinacza. W poszukiwaniu pilota od telewizora zdobyła się nawet na wspinaczkę po narzucie i kanapie do pozycji pionowej. Podobnie jak w obronie swej wolności -uklęknęła i omijając uchwyty, służące niektórym pomocą, chwyciła się za krawęź własnego łóżka, apelując o nie zostawianie jej tam. Skończyło się niestety lamentem, spowodowanym nie tyle samotnością, co upadkiem z wysokości. Okazało się bowiem, że nóżki jeszcze nie są na tyle silne by ustać bez trzymanki. Dobrze, że zamiast szczebelków jest siatka, a pod spodem materac…

Pod opieką najstarszego Brata

Ignaś nieco onieśmielony bezpośredniością Mani

U nas cóż – zbliżamy się do końca roku, co oznacza dużo pracy. Jeśli ktoś planuje aktywny okołoświąteczny wypoczynek lub też szuka prezentu – zapraszamy na zakupy :-)

Po jedzeniu zawsze humor dopisuje

Z Taty najlepiej widać rekalmy

Przyjaciele!

Z pewnością pamiętacie historię Adasia Aftyki – kolegi naszego syna Mikołajka, a teraz już także naszego przyjaciela. Od ponad 3 lat Adaś walczy z nowotworem siatkówki. Dzięki także Waszej pomocy udało się zebrać potrzebne pieniądze na leczenie Adasia w Londynie – w szpitalu Moorfields Eye Hospital u dr Johna Hungerforda.

Pamiętam zaangażowanie wielu z Was – zbiórki wsród Waszych znajomych z pracy, przyjaciół, bliskich, koncerty, licytacje.

Rak okazał się silniejszy od Adasia – mimo świetnej opieki w Centrum Zdrowia Dziecka i w Londynie potrzeba było usunąć jedno oko. Pocieszaliśmy się, że drugie oczko jest zdrowe, że Adaś w miarę normalnie poznaje świat, rozwija się, uczy.

Niestety kilka dni temu nadeszła wiadomość, że wzrok Adasia gwałtownie się pogorszył. Badania w Centrum Zdrowia Dziecka potwierdziły, że nowotwór znów zaatakował. Trzeba usunąć drugie oko.

Babcia Adasia, która opiekuje się chłopcem, po raz kolejny nie poddała się. Od kilku dni są znów w Londynie. Okazuje się, że jest ostatnia szansa na uratowanie wzroku Adasia. Na koncie Stowarzyszenia Tęcza, które opiekuje się m.in. Adasiem, nie ma wystarczających środków na zabieg.

Potrzeba na środę 3 grudnia zebrać 15000 (pietnascie tysięcy) funtów  brytyjskich, aby szpital podjął się leczenia Adasia. Jeśli możecie pomóc – pomóżcie. Pieniądze można wpłacać na konto Stowarzyszenia Tęcza: 24 1140 1010 0000 3198 7500 1010 koniecznie z dopiskiem “na leczenie Adasia Aftyki”.

Pozdrawiam Was gorąco i proszę o pomoc dla naszego Przyjaciela

Tomek Wojtyś

PS. Historię Adasia poznacie na stronach:
http://aftyka.blog.onet.pl
http://www.tecza.org/art.php?dzial=apel